Przyczyny łysienia u kobiet

menopauza przyczyny łysienia u kobiet

Łysienie zwykle kojarzy się z panami w starszym wieku. Mało osób zdaje sobie sprawę, że ta przypadłość może także dotyczyć kobiet. Dla pań nadmierne wypadanie włosów jest zwykle bardzo traumatycznym przeżyciem, przede wszystkim ze względu na kulturowe znaczenie kobiecej fryzury.

 

Czy to już łysienie?

 

Nie każde wypadanie włosów jest łysieniem. Nie należy wpadać od razu w panikę, gdy na szczotce czy grzebieniu pozostają włosy. Jeśli dziennie wypada ich od 50 do 100, to jest to zupełnie normalne. Włosy rosną, obumierają, a na ich miejsce wyrastają nowe. Panie są w pewien sposób uprzywilejowane, ponieważ żeńskie hormony, czyli estrogeny działają ochronnie na włosy. Przynajmniej do menopauzy.

Jeśli jednak włosów wypada więcej lub wręcz wychodzą garściami, to wtedy jak najszybciej trzeba się zgłosić do lekarza, aby zdiagnozować, co jest tego przyczyną. Warto jednak wiedzieć, że bardzo rzadko zdarzają się u kobiet takie ubytki owłosienia, jak u mężczyzn.

Kobiety łysieją zupełnie inaczej niż mężczyźni.  Z reguły najpierw włosy u kobiet stają się mniej bujne, a przerzedzenie włosów występuje dość równomiernie na całej głowie. Najczęściej nie występują zakola i łysina na czubku głowy. Przyczyny łysienia u kobiet różnią się również od przyczyn łysienia u mężczyzn.

 

Do najczęstszych przyczyn łysienia u kobiet należą:

 

  • anemia i niewłaściwe odżywanie
  • łysienie objawowe spowodowane chorobami
  • efekt działania leków
  • zaburzenia równowagi hormonalnej
  • uwarunkowania genetyczne
  • choroby skóry głowy, pasożyty lub grzybica
  • niewłaściwe zabiegi pielęgnacyjne i stylistyczne.

 

Zdarza się, że przyczyn jest co najmniej kilka, dlatego tak ważne jest skonsultowanie się z lekarzem.

 

Typy łysienia u kobiet

 

Podobnie jak u panów, także u kobiet rozróżnia się kilka typów łysienia. Do najczęściej spotykanych należą:

  • łysienie androgenowe (zwane też męskim)
  • łysienie plackowate
  • łysienie klasyczne.

Choć utrata włosów u pań jest bardziej problematyczna, to jednak pocieszający jest fakt, że zwykle zdecydowanie łatwiej się je leczy.

 

Łysienie klasyczne i jego przyczyny

 

Łysienie klasyczne jest chyba najczęściej spotykane u kobiet. Wyróżnia się równomierną utratą włosów na całej głowie. Może wystąpić w każdym wieku. Nasilenie wypadania włosów jest bardzo różne, w zależności od przyczyny. A te mogą być przeróżne, bardzo często współistnieje ich kilka jednocześnie.

Jedną z dość często spotykanych przyczyn łysienia klasycznego są błędy żywieniowe, niewłaściwy tryb życia i ich konsekwencje. Także rygorystyczne diety doprowadzają do łysienia, choć o tym raczej się mało mówi. Dzieje się tak dlatego, że w pożywieniu brakuje niezbędnych protein i żelaza, co skutkuje anemią i w efekcie nadmiernym wypadaniem włosów. Właściwa dieta i ewentualna suplementacja żelaza zwykle przywracają pierwotną fryzurę. Włosy do prawidłowego wzrostu potrzebują też witamin z grupy B oraz mikroelementów takich jak krzem, miedź i potas.

Kolejną przyczyną łysienia klasycznego są problemy hormonalne. Tu na czele są zaburzenia pracy tarczycy. Wizyta u endokrynologa i właściwe leczenie pozwala z reguły na poprawę zdrowia i stanu włosów.

O łysieniu spowodowanym chemioterapią wiedzą wszyscy. Jednak dużo mniej osób zdaje sobie sprawę, że także inne leki mogą wywoływać łysienie. Szczególnie widoczne jest to u kobiet. Leki przeciwzakrzepowe, antydepresyjne, przeciwkurczowe, na nadciśnienie, a także środki antykoncepcyjne i przeciwbólowe mogą mieć wpływ na kondycję owłosienia. Nie oznacza to, że należy przerwać kurację. Być może wystarczy zmienić lek. Gdy nie jest to możliwe, trzeba sięgnąć po inne sposoby.

Inną przyczyną łysienia u pań mogą być zabiegi pielęgnacyjne i stylistyczne włosów. Tak, to nie pomyłka. Niewłaściwie przeprowadzane, przy użyciu niewłaściwych preparatów, mogą się okazać dla naszych włosów zabójcze. Także zbyt częste farbowanie czy używanie lakierów może się odbić na ilości i jakości włosów.

W każdym wieku, bez względu na płeć, może się pojawić łysienie łojotokowe, które jest związane ze zbyt dużą produkcją łoju i najczęściej łupieżem tłustym. Zwykle wyleczenie przyczyny, czyli infekcji grzybiczej likwiduje problem wypadania włosów.

 

Łysienie androgenowe to także problem Pań

 

U kobiet może wystąpić także łysienie typu męskiego. Rozpoczyna się ono zwykle między 20 a 40 rokiem życia, a może nasilać po menopauzie. Tu, podobnie jak mężczyzn, najczęściej decydują czynniki genetyczne. Specyficzna mutacja powoduje dużą wrażliwość na przekształcony testosteron U pań rzadko jednak dochodzi do zupełnego wyłysienia, zwykle włosy są tylko mocno przerzedzone.

Inna przyczyna łysienia męskiego to hiperandrogenizm, który należy łączyć z niektórymi schorzeniami (np. z zespołem jajników policystycznych) lub przyjmowaniem preparatów progesteronowych. Następuje tu miniaturyzacja mieszka włosowego, włosy stają się coraz cieńsze i jaśniejsze. Może też być skrócona faza wzrostu włosa.

Kobieta, u której stwierdzono łysienie androgenowe, może tracić włosy według typu męskiego lub kobiecego.

Pierwsze objawy łysienia wg typu męskiego mogą wystąpić bardzo wcześnie, nawet ok. 20 roku życia. Można to zauważyć podczas czesania, bo przedziałek jest zdecydowanie szerszy. U ok. 30% pań w starszym wieku mogą pojawić się zakola, zwykle następuje to po menopauzie.

W kobiecym typie łysienia androgenowego dochodzi do przerzedzenia włosów na szczycie głowy, zachowany jest jednak 2-3 cm rąbek w okolicy czołowej. Jednak do całkowitego wyłysienia na szczycie głowy dochodzi sporadycznie.

Leczenie tego typu łysienia jest trudne, ponieważ nie ma skutecznego leku.

 

Problem z łysieniem plackowatym

 

U młodych osób, zarówno kobiet, jak i mężczyzn, najczęstszą przyczyną nadmiernego wypadania włosów jest łysienie plackowate. Ponad 60% chorych ma mniej niż 30 lat. Niestety, im wcześniej pojawiają się objawy, tym gorsze są rokowania i trudniejsze leczenie.

Łysienie plackowate jest autoimmunologiczną chorobą zapalną. Polega na charakterystycznym wypadaniu włosów, w wyniku którego na skórze powstają rozległe, bezwłose plamy w kształcie placków. Mogą występować nie tylko na głowie, ale i na innych owłosionych częściach ciała.

Do wypadania włosów dochodzi, ponieważ nieprawidłowa reakcja układu odpornościowego doprowadza do stanu zapalnego mieszków włosowych (układ odpornościowy uważa mieszki za obce), a następnie do ich uszkodzenia, w wyniku którego włosy zaczynają wypadać.

Łysienie plackowate jest chorobą nieuleczalną. Leczenie jest właściwie tylko objawowe. Nawet stosowanie zastrzyków steroidowych daje poprawę jedynie na krótko.

Do dziś nie udało się ustalić, co jest przyczyną łysienia plackowatego. Przekonanie o autoimmunologicznym podłożu wynika przede wszystkim z tego, że łysienie plackowate najczęściej współwystępuje z innymi chorobami autoimmunologicznymi, np. z atopowym zapaleniem skóry, reumatoidalnym zapaleniem stawów czy cukrzycą typu 1.

 

Jak leczyć łysienie u kobiet?

 

Pierwszym i podstawowym etapem powinno być szczegółowe badanie kobiety. Diagnostyka laboratoryjna, która oprócz zwykłej morfologii oceni też poziom hormonów, pozwoli stwierdzić lub wykluczyć wiele przyczyn. Bardzo przyda się wykonanie trichogramu, czyli mikroskopowej oceny mieszków i łodygi włosa oraz biopsji skóry głowy, ale tylko wtedy, gdy wywiad, ocena kliniczna i wyniki laboratoryjne nie dają jednoznacznej odpowiedzi, co jest przyczyną łysienia.

Samo leczenie jest zwykle długotrwałe. Jego efekty mogą być bardzo różne, w zależności od przyczyny.